لبخندهای تو

به نام "او" روزهاست که باید بنویسم! بنویسم تا که فراموشم نشود... هر چند که لبخندهای تو چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من برود... درست مثل زندگی! باید بنویسم تا که در دفتر این روزگار ثبت بشود، چقدر این روزها زیباست. صدای تو صدای خنده های تو آوار می شود بر سر آواره های قلب من! و می شکند تک دیوار مانده بر این شهر خاموش را. دستان تو پر است از گل های زردی که شاید روزی نارنجی شود دستان تو